اندکی سرما نوش جان کرده و دهانمان به شدت دچار آفت شده است به طوری که سخن گفتن برایمان شدیدا" دشوار ست. از طرفی هم با انبوهی از کتابها و جزوه ها مواجه هستیم به شکلی که سه روز متوالی ، آزمون سه درس تخصصی در راه ست.
حالا این میان برای زنگ تفریح رفتیم این دیوان آقای حافظ را باز کردیم. تا میان این همه فرمول کمی مغزمان هوا بخورد... اما ایشان انگار حالشان بدتر از ما ست و در این اوضاع می فرمایند : آمدن عید مبارک بادت!
یاد پسرخاله ی آقای قرمز کلاه، ببخشید آقای کلاه قرمزی افتادیم که می گفتند : عیده، عیدی بده!
زیر نویس:
البته این برخورد جناب حافظ می تواند اعتراضی باشد به این مسئله که از اشعار ایشان استفاده ابزاری شده و زنگ تفریح قرار گرفته در صورتی که جناب در سرودن آن ها بسیار جد بوده اند. از طرفی هم هر چیز جایی و هر سخنی زمانی دارد. یعنی که چه؟! ما مورد تمسخر شخص حافظ قرار نگرفته بودیم که به حمدلله میسر شد و ایشان دلشان اندکی خنک.
